ছেই!ছেই! মহামাৰী- দিপিকা কামান

(কবিতাটি পাটকাই ফেচবুকৰ এটি শ্ৰেষ্ঠ পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত কবিতা) 

ছেই! অ' ছেই! মহামাৰী                      
              জন মানস পতনকাৰী; 
 বিদেশত জনম লৈ
             আমাক কিয় গ্ৰাসিছ ঐ??
কৰি নিজক মৰণ পণ                            
               নাকাঢ়ি চাউল আয়ুসৰ
  ধাৱিত হ নৰকত
                    বিহ্‌ খাই মেডিচিনৰ।
হেজাৰ-বিজাৰ বেমাৰী                          
                তাৰ মাজত বানৰ ধ্বনি;
 কেনেকৈ বৰ্তিব গণে
                       দুই দুৰ্যোগত তেনে?
আধিকৰ আত্মহত্যা                             
                      সাহসৰ বিদায় বিয়া;
বিপুল আছে পৰিবাৰ
                   নাই আশ্ৰয়ৰ পৰিত্ৰাণ।
নাই বণিকৰ দুখীয়া                                
                        ব্যৱসায়ৰ আইডিয়া;
লুটিছে খাই তোতেই টান
                   পুতিছ তোৰ পেটত প্ৰাণ।
উপাধি যে কৰ'ণা                               
                         নিচ অত দুনীয়া;
এইবাৰ সমাধি তোৰ
                   চাবোনী হাতত মোৰ।
নাথাকে কাতৰ ৰোগী                            
                          উভতিব মেদিনী;
 দেখুৱাম বাপ্পেকে
                   কলিজাখন লগাই শীঘ্ৰে।
আহ্‌ ঐ আহ্‌ ওলাই আহ্‌                     
                         সাৱধানী চব জোৱান
একেলগে মাৰোঁ বান্ধি
                   ছেই! ছেই! মহামাৰী।।
  

    

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send