দৈন্যতা-ড° ৰুণুমী দত্ত ডেকা

কঁথাখন চিলাই তেওঁ, 
ততেই নেপায়... 
ওৰণিৰে মুখখন ঢাকি
দাঁতেৰে আঁচল কামুৰি
ভোঁৰভোৰাই থাকে,
ইমান দৈন্যতা কিয় বাৰু ?

নিজৰ বুলিবলৈ মাথোঁ
ভগা বিছনাখন
তাৰ সংগী কঁথাখন - - ছাঁ টোৰ দৰে।।

নিত্য নৈমিত্তিক কৰ্ম শেষ কৰি
ঢাপলি মেলে কৃপণৰ ঘৰলৈ ।
থালত এৰা ভোজন দেখি,
তাইৰ টোপোলা বান্ধিবৰ মন যায়...
লাজতে নেবান্ধে,,

হে জীৱন!তই মহাজীৱন কেনেকৈ ?
হয়তো ধন-বানৰ হে মহাজীৱন !!
আনন্দও কিনি ল'ব পাৰে ধনেৰে ।
অজানিতে নিগৰি অহা চকুপানী মচি...
তাই বহু কিবা-কিবি ভাবে ।

দেহ মনত শিহঁৰণ উঠে... 
হয়তো কেতিয়াবা
তাইৰো ধন বাঢ়িব
তাই ভাবে...
ধনেই সুখ নেকি ?

✍️ ড° ৰুণুমী দত্ত ডেকা ,ৰঙিয়া

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send