নিৰ্যাতিত- তন্ময়ী দাস

এয়া এন্ধাৰ নামিছে
সুৰুযৰ হালধীয়া খিনি সামৰি 
তাইও বাট বুলিছে ,
আন্ধাৰে যেন লাহে লাহে তাইক খামুচি ধৰিছে..
তাই আকৌ কৈছে...
মই উৰিব খোজো !
ৰঙীন সপোনবোৰ যেন তাই মোহাৰিছে..
তাই শেঁতা ওঁঠদুটি কামুৰিছে ,
লাহে লাহে বুকুত এটা বিষ ,
তাইৰ খোজ আকৌ লেহেম হৈ পৰিছে
দুৱাৰখন বন্ধ ,
হয়তো আজি আকৌ চলিব যুদ্ধ । 

                 

Comments

সংৰক্ষণাগাৰ

আমাৰ সন্মানীয় লেখিকা সকল

যোগাযোগ

Send