স্বপ্ন পথিক-অনন্ত কুমাৰ ভূঞা

তুমি শব্দ হৈ  আহিছিলা
মৰম হৈ উপজিছিলা
পুলক ভৰা 
প্ৰাঞ্জল এজুৰি নয়ন তোমাৰ।

ছদ্মনাম লোৱা নাছিলা তুমি
নিজম পৰা নিশা 
নিদ্ৰাৰ কোমল কোলাত 
শুইছিলা দুঃস্বপ্ন নুবুজাকৈ ।

মলয়া বতাহে চুই যোৱা মন
পুৱাৰ কিৰণত
কোমল শব্দৰ কল কলনিত
জুৰ পৰিছিল হৃদয় ।

পবিত্ৰতাৰে  ভৰি পৰিছিল 
আশাৰ স্বপ্ন 
তুমি প্ৰথম পুৱাৰ সপোনত
এদিন শব্দ হৈ আহিছিলা ।



Post a Comment

Previous Post Next Post