ৰূপকোঁৱৰৰ চেনেহ পৰশত-নাছিৰ আহমেদ

ৰূপকোঁৱৰৰ
   চেনেহ পৰশত ,
    অসমৰ কাব্য কাননত
             ঠন ধৰি উঠিল
মৰহি যোৱা 
         হেজাৰ হেজাৰ ফুল ।

জ্যোতিৰ আভাৰে 
        নৱ শলিতা জ্বলালে
পোহৰ বিয়পি গ'ল ----------

নৱ নৱ ছন্দেৰে
           লুইতৰ পাৰতে
সুৰৰ মূৰ্চ্ছনা তুলিলে
অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ দল।

হীনতা - দীনতা
         আৰু মলিনতা এৰি
আয়ে দিয়া গামোচা
তেজত জুবুৰিয়াই লৈ
            হেংদাং হাতত তুলি
শতৰু বধিবলে' গ'ল-----!

সামন্ত-যুগীয়া 
       এলান্ধু ক'লীয়া
জীৰ্ণ সাজ সলাই ,
                   সাম্য , মৈত্ৰী আৰু মিলনৰ
গীত গাই গাই
               জিলিকালে লুইতৰ কুল ।

নানা জাতি , নানা ভাষাৰ
             মালা এধাৰি গাঁঠি
         বাধাৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি ভাঙি
            তেজেৰে বলিশাল বোলাই
দানৱ বধিবলে' গ'ল !

Post a Comment

Previous Post Next Post