ফাগুন | প্ৰজেছ দাস

0
ফাগুন আহে পলাশ ফুলে
তুমি অবিহনে ফাগুণত খৰাং নামে 
ফাগুণত শিমলু পলাশ মদাৰে
প্ৰকৃতিৰ দুগালত ফাকু সানে ।
ফাগুন আহে শিমলু ফুলে 
কবিৰ মনত প্ৰেম জাগে 
ছন্দ শিল্পৰ হাতৰ পৰশত উজান উঠে 
এই যে ফাগুন বৰ মতলীয়া ।
ফাগুন আহে খৰাং নামে 
তোমালৈ মোৰ মনত পৰে 
তুমি যে আহিছিলা যোৱাবেলি ফাগুনতে 
আজিও সজীৱ হৈ আছে ছন্দ শিল্পৰ মাজেৰে ।
ফাগুন আহে শৈশৱৰ কথা মনত পৰে 
পছোৱা বতাহ জাকৰ মাজত 
ওমলি ফুৰে
দুয়ো বন্ধু মিলি চিলা উৰুৱাৰ কথা ।
ফাগুন তুমি যোৱা গৈ 
লঠঙা পলাশ শিমলুৰ ডালে ডালে ফুলিব দিয়া 
হৃদয়ৰ মাজত সাঁচি থোৱা মৰমবোৰ ।
ফাগুন তুমি বৰ চঞ্চল 
সৌ চৰাই জনীৰ দৰে উৰুৱাই নিয়া 
কোনোবা অচিন দেশলৈ 
সৌ পছোৱা বতাহ জাকৰ দৰে।
ফাগুন আহে ফাগুন যায় মাথোঁ ৰৈ যায় ফাগুনৰ লঠঙা স্মৃতি ,
আবদ্ধ হব হৃদয়ৰ মাজত 
ফাগুনৰ এই তেজাল স্পৰ্শত

🔴প্ৰজেছ দাস

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)