অপেক্ষা-হেমেন হাজৰিকা

পলসুৱা বুকুখনত
বহু অপতৃণ গজিল ।

আকাশীলতাই চানি ধৰিলে
মগজুৰ প্ৰতিটো কোষ ।

কাইলৈ সাঁচি ৰখা
ভোকৰ এসাঁজ
নুনিয়াৰ আয়ত্ত্বত থাকিল ।

জোনৰ পোহৰত
আইতাৰ সাধু
বুটি বাঢ়নিৰে আকাশ কোবালে
মৃগপহু তুলসীৰ তলত
লাজ পাই জোনবাই
ভটিয়াই গ'লগৈ
আকাশৰ দূৰত্ব বাঢ়িল ।

সকলো সেউজীয়া খবৰ লৈ
ডাকোৱালজন আহিব বুলি
পলসুৱা বুকুখন
আজিও ৰৈ থাকিল ।

      

Post a Comment

Previous Post Next Post