শাওণ | বিশ্বজিৎ সূত

আকাশত কলীয়া মেঘে ছানি ধৰিছে
গাজনি-ঢেৰেকণিৰ গুম-গুমনিয়ে
ৰাইজক দিলে বাৰিষা অহাৰ বতৰা , 
নীলিম আকাশৰ নিলগে-নিলগে
মেঘৰ মাজত বিজুলীয়ে নাচিছে । 
অলেখ সপোন বুকুত বান্ধি
কৃষকে পথাৰ চহাইছে , 
মেঘৰ মাদলৰ শব্দৰ মাজতেই 
বৰষুণৰ টোপালবোৰে
আশাৰ সঞ্চাৰ তুলিছে , 
পথাৰখনলৈ নামি আহিছে
কৃষকৰ হেঁপাহ আৰু আৱেগৰ শাওণ । 
শাওণৰ পথাৰত জিলিকে
কঠিয়াৰ শাৰী-শাৰী, মুঠি-মুঠি
কৃষকৰ নানাৰঙী
চিৰসেউজীয়া সোণোৱালী সপোন ।। 


           কবিৰ পৰিচয়ঃ বিশ্বজিৎ সূত
            বালিজান, চতিয়া, বিশ্বনাথ

Post a Comment

Previous Post Next Post