যুদ্ধ

যুদ্ধ নালাগে ।
নালাগে মানৱতাৰ
বধ্য ভূমি ।
য'ত পোৰা মঙহৰ গোন্ধ
চিৎকাৰ চিৎকাৰ চিৎকাৰ
আৰু সমূহীয়া সৎকাৰ ।
বিধস্ততাৰ নিকটোৱা দাঁত
আনফালে তৃপ্ততাৰ 
আসুৰিক অট্টহাস্য ।

এখন যুদ্ধ লাগে ।
কিন্তু ! কাৰ বিৰুদ্ধে ?
মনৰ অভ্যন্তৰত
অতি সংগোপনে
কুৰুকি কুৰুকি
এপাল  ঘূনপোক ।
আহক ! আমি নিজেই
নিজৰ ভিতৰলৈ 
যুদ্ধ যাত্ৰা কৰোঁ ।
পোকবোৰ বিচাৰি বিচাৰি
বন্দী অথবা বধ কৰোঁ ।

'বহুজন হিতায় বহুজন সুখায়' 
বন্দন কৰোঁ ।

✍️ সৌৰভ কুমাৰ বৰুৱা

Post a Comment

Previous Post Next Post