শব্দৰ সতে তই আৰু মই | নাং ননী বৰুৱা গগৈ

কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত 
তই মোৰ কবিতাৰ উৎস 
কবিতাই প্ৰাণ পায় উঠে ছন্দে ছন্দে , 


কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত  
তোৰ প্ৰেৰণাত ডুবি 
অসম্ভৱকো কৰো সম্ভৱ । 

কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত 
তই মোৰ নীলকণ্ঠ চৰাই 
তই খুটিয়াই দুৰ কৰ চিৰন্তন দুখক , 

কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত 
ভোকত ভাত বিচাৰিলে তই দিবি 
বল,তেজ, প্ৰাণৰ হেপাহৰ হৈ ভাত এমুঠি ,

কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত 
পূৱালী আভাত তই এপাহ সূৰ্য্যমুখী ফুল ।

কবিৰ কবিতাৰ বাবে  
তোক বিচাৰো কাষত 
তই পিন্ধাব জান সত্য, শৃংখলাৰ আৰু সাহসৰ পোছাক ,  

কবিৰ কবিতাৰ বাবে 
তোক বিচাৰো কাষত 
তই দিব লাগিব কবিৰ ঠিকনা
য'ত থাকিব বৈ মানুহৰ ভালপোৱা নদী 
বিলাব দৰদী অন্তৰৰ দৰদী মৰম 
যুগে যুগে চিৰদিন চিৰকাল । 

কবিৰ পৰিচয়ঃ নাং ননী বৰুৱা গগৈ, চেঙাখাত

Post a Comment

Previous Post Next Post