গৰাখহনীয়া

0
"মালতী,নৈখন আমাৰপৰা আৰু অলপ ওচৰত হোৱা হ'লে মোৰ কষ্ট ভালেখিনি কমিলহেঁ‌তেন।" নদীৰ বুকুত সংগ্ৰাম কৰিয়েই দুবেলা দুমুঠিৰ যোগাৰ কৰা দেউতাকে মাকক এনেদৰে কোৱা সত্যেনে প্ৰায়েই শুনিছিল।
       দেউতাক এদিন ঢুকি নোপোৱা দূৰলৈ গুচি গৈছিল আৰু নদীখন লাহে লাহে ওচৰলৈ আহিছিল।
       বাৰিষাৰ উজাগৰী ৰাতি আকাশৰ তৰালৈ চাই সত্যেনে এতিয়া কয়,"দেউতা,চোৱা।নদীখনে আমাক সামৰি ল'বলৈ বেছিদিন নাই।"

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)