ব'হাগ -মৌচম হাজৰিকা

লঠঙা ডালত
নাই সজীৱতা। 

ধূলিৰ বতাহত
নাই আকুলতা। 

বৰষুণ জাক আহিলেই
কুঁহিপাত ওলায়। 

বৰদৈচিলা আহিলেই 
সাহস বাঢ়ে। 

কুলিয়ে মাতিলেই
বুকু মোৰ ভাঙে। 

ঢেঁকীৰ শব্দত
আইলৈ মনত পৰে। 

তাঁত শালৰ ছন্দত
চেনাইলৈ মনত পৰে। 

ঢোলত চেওঁ দিলে 
নাচনীৰ গা উঠে। 

কপৌ ফুল ফুলিলেহে 
ধুনীয়া দেখে। 

মনক জীপাল কৰিব
ব'হাগেহে পাৰে। 

চ'তৰ শেষতহে 
ব'হাগ বিহু আহে। 

সজীৱতাই তেতিয়াহে
আকুলতাক সাবটে । 

মৌচম হাজৰিকা

Post a Comment

Previous Post Next Post