অন্তহীন এটি জীয়া সপোন

মেঘাচন্ন আকাশৰ ডাৱৰবোৰ;
কঠিন শিলৰ টুকুৰা যেন লাগে।
অনুভৱ হয় সময়বোৰও 
যেন কঠিন। 

জীয়াই থাকিবলৈ 
এটি হাঁহি লাগে;
প্ৰতিযোগিতা নহয়। 

ভয় লাগে শব্দবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ;
কিজানিবা হেৰুৱাব লগা হয়,
ভাল লগা সময়বোৰ!!

চকুপানীৰ টোপালটিয়েও 
উচুপিব ভয় কৰে;
কিজানিবা হাঁহিবোৰ হেৰাই যায়...!
                
   ✍ধৃতাশ্ৰী বৰ্মন।

Post a Comment

Previous Post Next Post