অনাথ-উৎপল দাস

0
তই অনাথ নহয় ।

তই নাৰাখিবি বিষাদ বুকুত,
মানৱতাই তোৰ মাতৃ ।

পৃথিৱীয়েই তোৰ ঘৰ ।
নিৰন্তৰে যা আগবাঢ়ি, তই নকৰিবি ভয়, তোৰ হ'ব জয় 

কাম কৰা বাসনা জগাই তোল পৃথিৱীৰ সকলো সুযোগ ৰৈ আছে তোৰ বাবে, তাৰ বাবে অলপ সময়ৰ প্ৰয়োজন ।

হৃদয়বানজন তোৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস হ'ব,  হাঁহি বিৰিঙাব তোৰ মুখত, মানৱতাই তোৰ মাতৃ   ।

তই অনাথ নহয় । 

ডাষ্টবিন বোৰ চাফা কৰাৰ দৰে মানুহৰ মলিয়ন ভেশবোৰ নিকা কৰিবি । 

মানুহবোৰে বুজি পাব, চাফা হ'ব তোৰ থকা সকলো স্থান।

সকলোবোৰতেই সৃষ্টি অংকুৰিত হ'ব মাতৃত্বৰ সুবাসৰে ।

নাথাকিব বিভেদ তোৰ আৰু সিহঁতৰ মাজত ।

মানৱতই তোৰ মাতৃ ।

তই অনাথ নহয় ।


Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)