অনাথ-উৎপল দাস

তই অনাথ নহয় ।

তই নাৰাখিবি বিষাদ বুকুত,
মানৱতাই তোৰ মাতৃ ।

পৃথিৱীয়েই তোৰ ঘৰ ।
নিৰন্তৰে যা আগবাঢ়ি, তই নকৰিবি ভয়, তোৰ হ'ব জয় 

কাম কৰা বাসনা জগাই তোল পৃথিৱীৰ সকলো সুযোগ ৰৈ আছে তোৰ বাবে, তাৰ বাবে অলপ সময়ৰ প্ৰয়োজন ।

হৃদয়বানজন তোৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস হ'ব,  হাঁহি বিৰিঙাব তোৰ মুখত, মানৱতাই তোৰ মাতৃ   ।

তই অনাথ নহয় । 

ডাষ্টবিন বোৰ চাফা কৰাৰ দৰে মানুহৰ মলিয়ন ভেশবোৰ নিকা কৰিবি । 

মানুহবোৰে বুজি পাব, চাফা হ'ব তোৰ থকা সকলো স্থান।

সকলোবোৰতেই সৃষ্টি অংকুৰিত হ'ব মাতৃত্বৰ সুবাসৰে ।

নাথাকিব বিভেদ তোৰ আৰু সিহঁতৰ মাজত ।

মানৱতই তোৰ মাতৃ ।

তই অনাথ নহয় ।


Post a Comment

Previous Post Next Post