হেঙুলীয়া আবেলি- ধৃতাশ্ৰী বৰ্মন

সেমেকা বৰষুণজাকে 
কেতিয়াবা বাৰে বাৰে আমনি কৰে!! 

কিয় জানানে?
ভয় লাগে সেই ধুমুহাজাকলৈ; 
যিয়ে বাৰে বাৰে ৰচা সপোনবোৰ ভাঙি-চিঙি চূৰমাৰ কৰে।

দুচকুয়ে বহু কথা ক'ব খোজে;
তথাপিও যেন আজি 
মৌন সেই শব্দবোৰ। 

নজনাকৈয়ে 
প্ৰিয় হৈ পৰে 
নিস্তব্ধতাৰ আবেলিটো। 

ক্ষন্তেক সময়ৰ পিছত 
বেলিটো যে নেদেখা হ'ব,
সেইটোও মই জানো;
তথাপিও হেঁপাহ নপলোৱালৈ 
চাই ৰওঁ।
   
     ✍ধৃতাশ্ৰী বৰ্মন
            নলবাৰী

Post a Comment

Previous Post Next Post