মানৱতা-শতাব্দী শৰ্মা

মৃদু বতাহজাকে চুই গ’লহি...
নীল আকাশত তৰাৰ জিলমিলনি।
কাৰ চকুপানী ?
নহয়, এয়াতো কাৰোবাৰ 
আকাশ কঁপোৱা কান্দোন।
দুঘণ্টাৰ পূৰ্বে 
পলিথিনত ধূসৰিত ভৱিষ্যত,
জাবৰৰ দমত কোনো 
নিৰ্দয় জনক-জননীৰ সোণালী স্বপ্ন।
আৰু এতিয়া !
সোণৰ পালেঙত ,
অচিনাকি মহানুভৱতাৰ দিগদৰ্শনত ,
শংকিত ক্ৰন্দনৰত 
ভুলুণ্ঠিত মানৱতাৰ সাক্ষী,
এটি নৱজাতক !
বিস্মিত মহানুভৱতা ,
নিষ্ঠুৰ মানৱতা।।


✍️শতাব্দী শৰ্মা , নগাওঁ।

Post a Comment

Previous Post Next Post