কাগজৰ নাওঁ-সমুজ্জ্বল ডেকা

সীমাহীন সপোনত,
কাগজৰ নাৱত,
উটি-ভাহি গ'লো।
ল'ৰালি কালত,
কাগজৰ নাৱত,
হৰ্ষৰ নাৱৰীয়া হ'লো।
কাগজৰ নাওঁ ডুবি গ'ল,
ল'ৰালিৰ স্বপ্ন ভংগ হ'ল।
বেলি ওলাল,
ৰাতি পুৱাল।
নয়নযুৰি মেল খালে,
ধাৱমান ভৰি দিঠকৰ ফালে।
সপোন হৈ ৰ'ল,
কাগজৰ নাওঁ।
আপোন হৈ গ'ল,
বাস্তৱৰ গাঁও।


Post a Comment

Previous Post Next Post