স্বাধীনতা-নিতুমনি দাস

এতিয়া যেন স্বাধীনতা 
 ৰোগাক্ৰান্ত 
কেঁকাই-গেঁথাই 
দিন যায়, ৰাতি নুপুৱাই
দেশখন -শুকাই-খীণাই মৰি যোৱাৰ উপক্রম। 

উৰি থকা পতাকা খন তেজ ৰঙা
 শত শ্বহীদৰ  উশাহৰ বন্তি 
 বুকুত খৰমৰাই থকা 
 জীয়া স্বাধীনতাৰ সপোনৰ নিচান । 

আজিও কঁপি আছে থৰ থৰকৈ
হাজাৰ মাতৃৰ হিয়া
সীমান্তত বুকুপাতি ৰৈ থকা সৈনিক পুত্রৰ
প্রাণৰ মমতাত

শত শ্বহীদৰ ত্যাগক 
ভৰিৰে মুহাৰি 
পতাল -গজালি বোৰে
 সংগোপনে এপিনৰ পৰা 
থানবান কৰিছে আমাৰ
নিৰীহ  দেশখন। 

হে ,সত্যৰ পূজাৰী  বাপুজি
তোমাৰ অবিহনে যেন ভাৰতৰ মেৰুদণ্ড
দুৰ্বল নিশকতীয়া 
 তুমি আহিলেই 
ভাৰত ভূমিত আকৌ হালিব-জালিব 
  সেউজীয়া শইচৰ থোক
আকৌ হৃদয়ে হৃদয়ে শিপাব 
অহিংসা পৰম ধৰ্ম
অন্ধ জনতাই পাব জ্ঞানৰ চকু
 আকৌ উৰিব আকাশত 
শান্তি প্রগতিৰ নিচান।। 
 
◾নিতুমনি দাস,ঢকুৱাখনা

Post a Comment

Previous Post Next Post