বিষাদ-আলতাব হুছেইন

0
বিষাক্ত ফেঁটী সাপৰ দৰে
যোৱা বছৰ দীপাৱলীৰ নিশা
তুমি মোৰ ৰঙীণ বুকুত খুঁটি
সোণসেৰীয়া সপোনবোৰ চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰি
আঁতৰি গৈছা ক'ৰবাত হেৰাই 
 নিজ বাটেৰে গতি কৰি ।

তুমি যোৱা বাটৰে
এইবাৰৰ দীপাৱলীৰ ৰজনীত
অপাৰ সপোনলৈ বাট  চাই আছোঁ 
অভিমানবোৰ পাহৰি যদি অহা 
একেখন নৈৰ দুয়ো সেঁতু হৈ 
বাকী জীৱন উল্লাসৰে কটোৱাৰ সপোনলৈ ।

কুমলীয়া ওঁঠযুৰিৰে মিঠা হাঁহি মাৰি 
ক'ত আছা নীৰৱতাৰে বহি 
আহাচোন আকৌ আহা 
মোৰ জীৱনৰ চৌদিশে 
অন্ধকাৰে নাশ কৰা 
বাটবোৰ পোহৰাই দিয়া ।

এইবাৰ দীপাৱলীৰ নিশা
তোমাৰ অনুপস্থিতিত কটাইছোঁ 
বিষাদ-বেদনা বুকুত বান্ধি
তোমাৰ স্মৃতিবোৰ হৃদয়ঙ্গম হ'লে
ভগ্ন হৃদয়ৰ জলমলীয়া সপোনবোৰ 
বিষাদ হৈ পোখা মেলে  ।

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)