প্ৰেমালাপ -নিজৰা বৰ্মন ডেকা

0
তুমি আৰু মই এটি সুন্দৰ সপোনৰ 
পিছে পিছে বহু দৌৰিলো, জানানে  এতিয়া চোন 
বৰ ভাগৰ লাগিছে 
 আবেলিৰ আকাশত চোন
বেলিও অস্তগামী  হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে 
সেয়ে অলপ জিৰণি লওঁগৈ ব’লা ৷
 তুমি যদি যাব বিচাৰা তেন্তে  যোৱা, 
মই অকলশৰে বাট বুলি 
নৈৰ  পাৰত ক্ষন্তেক বহিব বিচাৰোঁ।
 নৈৰ পানীত তোমাৰ প্ৰতিচ্ছবি বিচাৰিম ৷
ঠিক আছে দিয়া নাযাওঁ  বাৰু
একেলগে আহিছিলোঁ যেতিয়া একেলগে যাম 
নে  কি কোৱা ? 
তেতিয়াহে জীৱনৰ খলাবমা ৰাস্তাত হাতে হাত ধৰি আগবাঢ়িব পাৰিম ৷
জীৱনৰ খলা- বমা পথত
 কিমান দূৰলৈ তুমি মোৰ
হাতে-হাত ধৰি যাব পাৰিবা?
 পাৰিবানে আজীৱন?
নাজানো!!কিন্তু জীয়াই থকালৈকে চেষ্টা কৰিম ৷
বলা তেন্তে দুয়ো হাতে-হাত ধৰি জীৱনৰ বাট বুলো ৷
জীৱনত প্ৰেমৰ সেউজীয়া পৃষ্ঠাবোৰ
সযতনে সজাই ৰাখো চিৰদিনলৈ। 
পুৱাৰ কোমল ৰ’দৰ উম লৈ
বিচাৰিম হেপাঁহৰ ৰঙীন সপোন ৷
বুজিছানে !!!
বেলি লহিয়াবলৈ এতিয়াওচোন
 বহুত সময় আছে ৷

Post a Comment

0Comments

নমস্কাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ আপোনাক । লেখাটো বা সংখ্যাটো পঢ়ি কেনেকুৱা পাইছে তলত কমেন্ট বক্সত লিখি আমাক জনাবলৈ নাপাহৰিব । লগতে লেখাটোৰ তলত দিয়া হোৱাটচএপ, ফেচবুক বুটামত টিপি লেখাটো আপোনাৰ শুভাংকাশী সকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰি দিব । ধন্যবাদ

Post a Comment (0)